اقتصادآنلاین بررسی می‌کند؛

سود افزایش قیمت به جیب رقبای نفتی می‌رود/ سه قدرت برتر نفتی، پیروز اصلی کاهش تولید اوپک

شب گذشته و پس از دو روز جلسات متعدد بین وزرای نفت کشورهای عضو سازمان اوپک، و هم پیمانان، سرانجام اعضای این گروه بر کاهش 800 هزار بشکه ای نفت برای شش ماه ابتدایی سال آینده به توافق رسیدند. در این بین اما به گفته رئیس این اجلاس ایران و دو کشور لیبی و ونزوئلا به جهت مسائل خاص و تحریم ها از کاهش تولید معاف شدند. اما توافق شب گذشته نقاط ابهامی دارد که لازم است تیم مذاکره کننده نفتی ایران پاسخ مناسبی ارائه دهند.

کد خبر: ۳۲۰۳۸۸

۱۷ آذر ۱۳۹۷

اقتصادآنلاین - مریم علیزاده؛ شامگاه جمعه 16 آذر پس از دو روز جدال و بحث بر سر کاهش تولید نفت کشورهای عضو اوپک، سرانجام اعضا به کاهش 800 هزاربشکه ای از ابتدای ژانویه 2019 رضایت دادند. این در حالی است که بنا بر آمارهای اعلامی از سوی منابع خبری، ایران به دلیل اعمال تحریم‌های ظالمانه از ماه گذشته میلادی تا کنون به اجبار بیش از یک میلیون بشکه  فروش نفت خام خود را از دست داده است.

اما کارشناسان نفتی بر این باورند که توافق صورت گرفته در خصوص کاهش تولید منفعت خاصی را برای کشورمان به همراه نخواهد داشت و بیشتر از اینکه افزایش قیمت نفت به سود ایران تمام شود، تولید کنندگان بزرگ نفتی را منتفع خواهد کرد. دراین میان صادق الحسینی کارشناس ارشد مسائل اقتصادی به موضوع افت قابل ملاحظه فروش نفت ایران در ماه اخیر اشاره کرد و گفت: هرچند که طبق موافقتنامه روز گذشته اوپک به نوعی ایران ازکاهش تولید معاف است اما سوال اینجاست که ایران  چرا سهمیه تولید خود را به میزان قبل از تحریم ها بازنگرداند و در اصل تیم مذاکره کننده ایرانی می بایست سهم خود را همان 2.5 میلیون بشکه در روز نگه می داشت و به کاهش یک میلیونی رضایت نمی داد.

همچنین در ادامه پرسش دیگری مطرح است که اساسا" چه نیازی به این توافق نامه برای کاهش تولید بود؟ دراین بین همچنین برخی از کارشناسان معتقدند که اگر چنین توافقی صورت نمی گرفت، منفعت بیشتری نصیب ایران می شد. اما به هر حال افزایش قیمت در این شرایط که ما نزدیک به نیمی از فروش خود را از دست داده ایم سودی ندارد. چراکه وقتی بنابر تحریم های ظالمانه ایران نتواند نفت بفروشد این افزایش قیمت دردی را دوا نمی کند.

از سویی دیگر این افزایش قیمت بازهم سود سرشار را نصیب چند قدرت برتر تولید نفت در دنیا کرد. برای مثال روسیه و عربستان که دو کشور صادر کننده بزرگ نفت در دنیا هستند بیش از سایرین از این افزایش قیمت منتفع خواهند شد و به نظر می رسد پافشاری‌های ایران برای کاهش تولید سودش بیشتر به جیب رقبا رفت و بازهم ما گل به خودی زدیم.

چراکه اگر ایران زیر بار توافق برای کاهش تولید نمی رفت و در نتیجه قیمت نفت به کانال 40 دلار سقوط می کرد، در آن زمان توجیه اقتصادی بسیاری از چاه‌های نفت امریکا از بین رفته و این کشور به ناچار تولید خود را کاهش می داد. اما با افزایش قیمت نفت به بالای 60 دلار بازهم شاهد بهره‌برداری از چاه های نفت شیل توسط آمریکا خواهیم بود. گفتنی است نقطه سربه‌سر ‎نفت شیل در آمریکا حدود ۵۰ دلار است و اگر نفت از این پایین‌تر برود بخش نفت و گاز آمریکا و سرمایه‌گذاری‌های آن آسیب می‌بینند.  پس در حقیقت افزایش قیمت نفت سبب رقیب‌تراشی بیشتر در بازار فروش می‌شود.

نکته دیگر اینکه در صورت کاهش قیمت نفت عربستان بیش از سایر کشورها متضرر می شد چراکه اخبار حاکی از آن است که بودجه نفت این کشور بر مبنای نفت 65 دلاری نوشته شده و سقوط قیمت‌ها برای بودجه عربستان نقش ملکه عذاب را بازی می کرد.

از این رو با توجه به  سوالات ، دلایل و نقاط ابهام اعلام شده به نظر می‌رسد توافق برای کاهش تولید و پافشاری برای این امر از سوی ایران استراتژی چندان مناسبی در شرایط فعلی نبوده است.

اقتصادآنلاین آمادگی خود را برای انتشار پاسخ سوالات و ابهام های مطرح شده اعلام می دارد.