FATF تنها راه حفظ ارتباط اقتصادی با جهان

«گروه ویژه اقدام مالی (در پولشویی) یا به اختصار اف‌ای‌تی‌اف (به انگلیسی: FATF)، یک سازمان بین دولتی است که در سال ۱۹۸۹ با ابتکار جی۷ با توجه به سیاست‌های توسعه برای مبارزه با پولشویی تأسیس شده‌ است. این سازمان در سال ۲۰۰۱ به عمل در مبارزه با تأمین مالی تروریسم گسترش یافت.

کد خبر: ۳۰۵۶۶۷

۱۵ مهر ۱۳۹۷

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایران، دبیرخانه آن در مقر سازمان همکاری اقتصادی و توسعه در پاریس است.» این توضیح ساده که در سایت گروه ویژه اقدام مالی قرار دارد، تمام آن چیزی است که باعث شده است بیش از ۱۹۰ قلمرو حکومتی تحت ۳۷ کشورعضو و ۹ گروه منطقه‌ای عضو آن باشند و صندوق بین‌المللی پول، سازمان ملل متحد و شش گروه تخصصی و بانک جهانی نیز بر آن نظارت کنند. مانند سازمان ملل متحد که در کل 193 کشور در جهان ازجمله ایران عضو آن هستند. اما سه کشور در لیست سیاه FATF قرار داشته‌اند که آنها شامل ایران، کره شمالی و کوبا بودند. بعد از مدتی کوبا از لیست خارج شد و پس ازخروج موقت ایران از این لیست اکنون فقط کره شمالی در این لیست قرار دارد. بعد از برجام، برای مدتی نام ایران به صورت موقتی از این لیست سیاه تعلیق شد تا قوانین لازم را برای پیوستن نهایی به این گروه بین‌المللی اجرایی کند. حالا با تحریم‌های امریکا نیز، تنها راهی که ایران می‌تواند ارتباط خود را با سایر کشورهای جهان از جمله اروپا حفظ کند، تصویب و اجرای قوانین بانکی FATF است.

عضویت در FATF چه مزایا و معایبی دارد؟

حسین سلیمی، نایب رئیس کمیسیون بازار پول وسرمایه اتاق تهران می‌گوید: «من اصلاً نمی‌فهمم معایب یک قانون بین‌المللی چه چیزهایی می‌تواند باشد؟ 190 کشور جهان آن را تصویب کرده‌اند. اگر بگوییم FATF ضررهای زیادی دارد، چطور هیچ کدام از این کشورها توجهی نداشته‌اند؟ اگر می‌خواهیم نقل و انتقال پول بین‌المللی داشته باشیم، باید این قانون را تصویب کنیم.» او ادامه می‌دهد:«زمانی که در لیست سیاه گروه ویژه اقدام مالی قرار داشتیم، نمی‌توانستیم حتی با کشورهای دوست خود نقل و انتقال پولی داشته باشیم و نمی‌توانستیم از طریق بانک‌ها پول پرداخت یا دریافت کنیم. چرا که در دوران تحریم‌های سازمان ملل، در لیست سیاه اف‌ای تی اف قرار گرفته بودیم و هیچ کشوری نمی‌توانست با ما مبادله داشته باشد.» سلیمی، می‌گوید:«برای اجرای سوییفت و داشتن این سیستم هم باید قوانین اف‌ای تی اف را اجرا کنیم. من نمی‌فهمم کجای این مسأله عیب دارد؟ جالب آنجاست که بدانید همین حالا هم بانک‌های ما به طور عملیاتی قوانین ضد پولشویی را که در اف‌ای تی اف هم آمده، رعایت می‌کنند. فقط قانون آن به تصویب نرسیده است.» سلیمی در توضیح این فرآیند می‌گوید: «190 کشورسوئیفت بانکی و قوانین ضدپولشویی دارند. ما قوانین ضد پولشویی را همین الان هم انجام می‌دهیم اما سوئیفت نداریم. چیزهایی مانند اینکه انتقال پول بالای 10 هزار دلار و بیش از 15 میلیون تومان و... باید مبدأ و مقصدش مشخص باشد، از همین قانون‌های بین‌المللی است که در همه دنیا رعایت می‌شود.»

تنها راه همکاری اروپا

کارگروه ویژه اقدام مالی، 40 توصیه برای مبادلات بانکی دارد. در اجرای این توصیه‌ها دولت چهار لایحه را تقدیم مجلس کرده است که عبارت از «لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مبارزه با جرایم سازمان یافته فراملّی (پالرمو) و «لایحه اصلاح قانون مبارزه با پولشویی» و «لایحه اصلاح مبارزه با تأمین مالی تروریسم» و «لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی به کنوانسیون مبارزه با تأمین مالی تروریسم» هستند. نایب رئیس کمیسیون بازار پول و سرمایه اتاق تهران، درباره علت مخالفت‌ها و کارشکنی‌ها برای تصویب این قانون می‌گوید:«در بخشی از این قوانین اف‌ای تی اف، کشور باید عضو کنوانسیونی شود که به تبع آن باید کلیه قوانین سازمان ملل را برای کشورهایی که تحت تحریم قرار می‌دهند، رعایت کند. کنوانسیونی که باید عضو شویم، برای همین جاست که زیر سؤال رفته است. مسأله همین است که باید مقررات بین‌المللی را اجرا کنید و با نهادها و کشورهایی که علیه‌شان قطعنامه صادر شده، نمی‌توانید در سیستم بانکی مبادله داشته باشید.» گرانی دلار در صورت پیوستن به کارگروه ویژه اقدام مالی، شائبه‌ای است که طی هفته گذشته در تحلیل‌های برخی رسانه‌ها بارها مطرح شده است. سلیمی، عضو هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران در این باره می‌گوید: «اینها فقط قوانین بین‌المللی است و هیچ ارتباطی به دلار ندارد. اتفاقاً برعکس، وقتی نقل و انتقال پول سخت باشد، هزینه‌ها افزایش می‌یابد و روی قیمت تمام شده هم اثر می‌گذارد. وقتی سوئیفت داشته باشیم و پول از طریق این سیستم منتقل شود، هزینه‌اش کمتر است. ولی کار با چند مرحله واسطه، هزینه زیادی دارد.» حسین سلیمی در انتهای صحبت‌هایش خبر از شرط اروپایی‌ها برای همکاری با ایران می‌دهد و می‌گوید:«چند ماه پیش میزبان فعالان اقتصادی از چند کشور اروپایی مانند سوئیس و.. بودیم. آنها به صراحت به ما گفتند که با وجود تهدید و تحریم‌های امریکا، علاقه‌مند به همکاری با ایران هستند ولی تنها شرط‌‌شان این است که ایران قوانین اف‌ای تی اف را اجرا کند. نه اینکه برای ما شرط بگذارند، بلکه می‌گفتند به جز این حالت دستشان بسته است و نمی‌توانند انتقال پول داشته باشند؛ وقتی هم که نشود براحتی پول انجام تجارت را جا به جا کرد، چطور می‌شود با دنیا ارتباط داشت و کار کرد؟»