اقتصادآنلاین گزارش می‌دهد؛

احتمال سرازیر شدن نقدینگی سوداگران اقتصادی به صنعت غذا/ 38درصد اقتصاد خانواده‌ها بر پایه غذا است

تحلیل کارشناسان اقتصادی از بازار کنونی ایران نشان می‌دهد که پس از ارز، طلا، مسکن و بورس مقصد بعدی سوداگران صنعت غذای کشور است.

کد خبر: ۲۸۰۴۱۵

۰۲ تير ۱۳۹۷

اقتصادآنلاین - سپیده قاسمی؛ غذا سهم مهمی را در اقتصاد خانواده‌ها دارد و این امر وسوسه حضور فرصت طلبان سوجو را در این بخش افزایش می‌دهد. با توجه به اینکه هرگونه تحرک در صنعت غذا می‌تواند نتایج وسیعی را بر تمام اقشار جامعه داشته باشد برنامه ریزی هدفمند برای این بخش قبل سرازیر شدن نقدینگی سوداگران اهمیت بسیاری دارد تا از نتایج مخرب احتمالی آن جلوگیری شود.

محمدرضا شافعی نیا، دبیر انجمن علوم و صنایع غذایی ایران، در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادآنلاین ضمن تائید احتمال سرازیر شدن نقدینگی سوداگران اقتصادی به صنعت غذا گفت: 38 درصد اقتصاد خانواده‌ها بر پایه غذا است که در مجموع رقمی بزرگی می‌شود و این رقم بزرگ برای سوداگران اقتصادی بسیار وسوسه انگیز است.

وی با یادآوری اینکه سرمایه گذاری در یک صنعت فی نفسه بد نیست، تاکید کرد: موضوع مهم هدایت نقدینگی است که به این بخش وارد می‌شود چرا که بدون آمایش و برنامه ریزی هدفمند هجوم سرمایه به این بخش می‌تواند بسیار مخرب باشد.

شافعی نیا تاکید کرد: با توجه به سهم بالای غذا اقتصاد خانواده هرگونه تغییر بی برنامه در تزریق نقدینگی به صنایع غذایی می‌تواند تاثیرات گسترده ای بر زندگی مردم به ویژه اقشار کم درآمد داشته باشد.

وی با اینکه که صنعت غذا از مزرعه تا بازار را شامل می‌شود، ادامه داد: نقدینگی باید با آمایش دقیق به میزان مناسب بین تمام بخش  تقسیم شود تا نتایج مثبتی از اتفاق پیش رو حاصل شود در غیر صورت این توازن صنعت برهم خواهد خورد و این امر به زیان تولید کننده و مصرف کننده تمام می‌شود.

شافعی نیا در پاسخ به این پرسش که با توجه به اینکه سودگران اقتصادی به دنبال حاشیه سود بالا بدون پذیرش ریسک تولید هستند و بر همین اصل احتمال حضور آن‌ها در بازار بیشتر از بخش‌های دیگر صنعت غذا است، گفت: سوداگران اقتصادی همواره به دنبال فعالیت‌های غیرمولد، بدون هزینه و با بیشترین سود هستند هوشمندی نهادهای دولت و مجلس است که با برنامه ریزی هدفمند اجازه سرازیر شدن نقدینگی به یک بخش صنعت غذا را ندهد.

دبیر انجمن علوم و صنایع غذایی ایران در پایان تاکید کرد: بر اساس علم اقتصاد هجوم نقدینگی به یک بخش تیغ دو دمی است که می‌تواند یک صنعت و مصرف کنندگان را نابود یا به آن جان دهد. تمام نتایج مثبت و منفی بستگی مستقیم به برنامه ریزی برای نقدینگی است که به یک صنعت وارد می‌شود.