آیا مشاوره قبل از ازدواج ضروری است؟

ازدواج را می توان یک زندگی و تولد جدید که در اختیار خود فرد است، تشبیه کرد. تولدی که فرد می توان خود همنشین زندگی اش را برای سال های خوشبختی انتخاب کند. حال این انتخاب می تواند سطحی باشد و فرد را به پرتگاه و جدایی بکشاند و یا با علم و آگاهی و استفاده از نظر دیگران که یک عمر زندگی آرام را پیش روی او قرار خواهد داد.

کد خبر: ۲۶۵۶۹۵

۰۱ ارديبهشت ۱۳۹۷

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از عصر ایران، فرایند زندگی های تازه تشکیل شده که زود به پایان می رسند، بسیار نگران کننده شده است. دختر و پسرانی که بعد از یک تب عشقی و یا حتی بدون عشق وارد زندگی مشترک  می شوند اما نمی توانند بیش از یکی دو سال این زندگی را تحمل کنند و راه جدایی را در پی می گیرند. افزایش میزان طلاق بویژه در 5 سال اول زندگی در جامعه روندی را طی می کند که ترس از ازدواج را در بین سایر جوانان نیز بوجود می آورد.

دختر و پسری که بعد از آشنایی با روش های مختلف تصمیم به ازدواج با همدیگر می کنند، باید نسبت به ابعاد مختلف شخصیتی طرف مقابل شناخت کامل کسب کرده باشند. حتی با وجود شناخت کامل از روحیات و اخلاقیات  باز هم علت های مختلفی برای بروز اختلاف و ناسازگاری بین زوجین وجود دارد. از این رو امروزه بیشتر جوانان را ترغیب به مشاوره های قبل از ازدواج و استفاده از نظرات مشاور و روان شناس خانواده می کنند.

چه زمانی به مشاوره مراجعه کنیم؟

مشاوره پیش از ازدواج هم در زمان آشنایی دو نفر با هم و هم بعد از مرحله خواستگاری اتفاق می‌افتد. به این صورت که ممکن است دو نفر قبل از انجام مراحل رسمی‌ خواستگاری و به واسطه آشنایی که با یکدیگر دارند، احساس کنند به هم علاقه‌مند شده‌اند و مایل هستند، نزد یک مشاور بروند و میزان تناسب همدیگر برای امر ازدواج را بسنجند، یا اینکه بعد از مراسم خواستگاری و تصمیم قطعی برای ازدواج این مشاوره انجام شود. در  چنین مواردی که طرفین وقتی با هم آشنا می شوند، بدون آن که موضوع ازدواج خود را با خانواده ها در میان گذاشته باشند بسراغ مشاوره پیش از ازدواج می روند. در واقع، این روند کاملا اشتباه است. حتما باید موضوع ازدواج بوسیله خواستگاری رسمیت پیدا کند و تا زمانی که خواستگاری صورت نگرفته است نمی توان قدم دیگری برداشت.

معمولاً مراجعه به مشاوره زمانی که هنوز هیچ صحبتی بین افراد نشده است، مناسب نیست، همان طور که مراجعه افراد بعد از مدت ها حرف زدن و رابطه داشتن و شکل گرفتن علاقه، تاثیر چندانی ندارد، بنابراین بهترین زمان برای مراجعه به مشاور زمانی است که فرد آمادگی دارد و حداقل 8 تا 10ساعت با طرف مقابل درباره مسائل مختلف گفت وگو کرده است.

معمولاً مشاوران اگر نیاز باشد از خانواده ها هم دعوت می کنند تا در جلسات حضور یابند از آن جا که مسئولیت ازدواج بر عهده دوطرف است، مشاوران بیشتر جلسات را با حضور دختر و پسر برگزار می کنند. معمولاً اگر جریان مشاوره خوب پیش رود، در نهایت 3 تا 4 جلسه 1.5ساعت کافی است. اگر مشاور نیاز به جلسه اضافه داشته باشد در این جلسه معمولاً درباره ریسک ها صحبت می کند تا زوج ها بتوانند به مدلی برای خانواده موفق دست یابند.

در مشاوره های پیش از ازدواج چه اتفاقی می افتد؟

در مشاوره ازدواج به دو فرآیند توجه می شود؛ اول این که فرد بداند برای ازدواج آمادگی دارد یا نه و بعد از طرف مقابل شناخت کافی داشته باشد. فرد برای این که بداند آمادگی ازدواج دارد یا نه، می تواند از مشاور کمک بگیرد. فردی آمادگی ازدواج دارد که تعهد پایدار داشته باشد، یعنی برای فردی که وارد زندگی او شده است بار نباشد، زندگی بالنده ای داشته باشد، باعث آرامش وی شود، سرعت حرکت او را به سمت تعالی و پیشرفت بیشتر کند و اگر چنین نباشد، در واقع ازدواج تنها برای رفع بخشی از نیازها خواهد بود که به فرد برای پیشرفت و تعالی کمک نمی کند. بنابراین برای این که فرد میزان آمادگی خود را برآورد کند می تواند از مشاور حاذق در این حوزه کمک بگیرد. مشاور باید درباره موضوعات مختلف اطلاعات کافی داشته باشد و مولفه ها را بر اساس اهمیت آن بررسی کند. در مشاوره قبل از ازدواج دو عامل آمادگی و آشنایی مهم است.

مشاوره پیش از ازدواج مفید است؟

طرفین باید با علاقه و تمایل اقدام به مشاوره کنند و با حسن نیت به سوالات پاسخ دهند و از مخفی‌کاری و پاسخ های نادرست اجتناب کنند. چرا که روانشناس براساس گفته های شما نظر خود را عنوان می کند، ‌و اگر شما اطلاعات درستی ندهید مسلما وی را به اشتباه می اندازید.

در مشاوره پیش از ازدواج نیز روانشناسان با جلساتی که به‌صورت انفرادی و جداگانه هر یک از طرفین را می بینند و آزمون های معتبری که از طرفین می گیرند، احتمال موفقیت آمیز بودن ازدواجی را بررسی می کنند، احتمال به‌معنی قطعیت نیست.

در مشاوره های پیش از ازدواج، آزمون های شناختی به‌منظور شناخت زیرساخت های شخصیتی طرفین به‌کار می رود. به‌عنوان مثال، در نظر بگیرید از طریق این آزمون‌ها فردی درون‌گرا شناسایی شده باشد، کسی تمایل به کناره گیری، سکوت، تنهایی و خلوت دارد؛ در مقابل فردی که برون گرا است که بودن در جمع، خرید کردن و مهمانی رفتن را ترجیح می دهد، مسلما این دو نفر در ارتباط با هم به مشکلاتی برخورد خواهند کرد، چرا که خصوصیات زیرساختی شخصیت‌شان با هم متفاوت است، به این معنی که یک نفر همیشه باید گذشت کند، و خواسته های خود را نادیده بگیرد.

روانشناس در مشاوره پیش از ازدواج توانایی سنجش و شناخت این تفاوت های زیر بنایی شخصیت را خواهد داشت و نظر زوجین را نسبت به این تفاوت ها جلب می کند. موارد دیگری که در جلسات مشاوره پیش از ازدواج بررسی می شود، آرزوها، تمایلات، توقعات، خط قرمزها، و رمزو رازهای طرفین است. روانشناس اگرچه باهر دوی زوجین مصاحبه می کند با رازداری و بدون افشای محتوای جلسات برای طرفین رفتار خواهد کرد.

دکتر ناهید دهقان روان شناس و مشاور خانواده می گوید: مسئله و دغدغه اصلی که در امر مشاوره پیش از ازدواج بخصوص در کشور ما اتفاق می‌افتد، درک نکردن مسئله «چرایی ازدواج» از سمت دختر و پسرهایی است که قصد ازدواج با یکدیگر را دارند. خیلی اوقات طرفینی که برای ازدواج مراجعه می‌کنند، دلیل و فلسفه مناسبی برای ازدواج ندارند و واقعا هیچ هدفی را از تشکیل یک زندگی دنبال نمی‌کنند و براساس تصمیم‌های هیجانی و ناگهانی و بدون فکر کردن، تصمیم می‌گیرند که خانواده تشکیل بدهند. در این بین خیلی از خانواده‌ها هم فکر می‌کنند، ازدواج کردن مثل تکالیف دیگر زندگی مانند درس خواندن یا کار پیدا کردن است که حتما و هر چه زودتر باید انجام شود و همین اصرار و در تنگنا قرار دادن دختر یا پسرشان برای ازدواج کردن باعث تصمیم‌گیری‌های نادرست می‌شود که علت بسیاری از طلاق‌های امروزه نیز هست.