طی جاده‌ناهموار اقتصاد با وسیله‌نقلیه معیوب

عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی گفت: شرایط اقتصادی کشور از دیرباز ناکارآمد بوده و همواره خواسته‌ایم با یک وسیله نقلیه معیوب و فرسوده این جاده ناهموار را طی کنیم.

کد خبر: ۱۰۷۸۳۷

۲۷ آذر ۱۳۹۴

جمشید پژویان در سومین همایش ملی توسعه پایدار با رویکرد بهبود محیط کسب و کار که در محل اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی خراسان رضوی برگزار شد، با اشاره به ناهموار بودن جاده اقتصاد کشور اظهار کرد: درآمدهای نفتی سبب می‌شد تا چاله‌های این جاده ناهموار را پر شوند به همین دلیل هیچ‌گاه کشور اقتصادکارآمدی برخوردار نبود و همیشه مجبور بودیم تا این اتومبیل را در این سنگلاخ‌ها هول دهیم. به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از ایسنا، وی با بیان اینکه اگر دولت قصد کارآمد کردن اقتصاد کشور را دارد باید بر تولید تمرکز کند، ادامه داد: همیشه نفت و درآمدهای حاصل از صادرات نفت مورد توجه همگان بوده و به بخش تولید کم‌توجهی شده که این مساله عامل اصلی بیکاری و ناکارآمدی اقتصاد ایران است. به همین دلیل است که فعالان عرصه اقتصاد اعتقاد دارند که تنها رفع تحریم‌ها مشکلات اقتصادی کشور را رفع نمی‌کند. مرتفع کردن مشکلات این عرصه نیازمند حل و فصل کردن معضلات موجود در ابعاد مختلف ساختاری آن است. عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی افزود: در ایران بسیای از شاخص‌های جهانی علایم صحیح و درستی به دست نمی‌دهند مانند شاخص‌هایی که مجموعه فضای کسب و کار را نشان می‌دهد. فضای کسب و کار تنها با این چند شاخص پررنگ مشخص نمی‌شود. هر چه در فضایی باشید که فشار و موانع در آن کمتر باشد و حرکت سریع‌تر و با هزینه کم‌تر میسر شود به شاخص‌های فضای کسب و کار نزدیک‌تر می‌شویم. تلاش برای رسیدن به این مجموعه که به عوامل متعددی بستگی دارد اصلاح فضای کسب و کار نامیده می‌شود. پژویان با اشاره به اینکه ما اصلا در کشور مالیات بر ارزش افزوده نداریم، عنوان کرد: این مالیات بر فروش است که با مالیات بر ارزش افزوده از زمین تا آسمان تفاوت دارد. این راحت‌ترین مسیری بود که سازمان امور مالیاتی می‌توانست انتخاب کند و درآمد مالیاتی هنگفتی را با فشار بر کم‌درآمدها و طبقات متوسط به دست آورد. در کشور سه پایه مالیاتی وجود دارد. تمام درآمد کشور جریانی از ثروت است که آن درآمد هزینه می‌شود؛ بنابراین اگر پایه مالیاتی به خوبی هزینه شود از کل جی دی پی بیش‌تر خواهد بود. وی در خصوص دیگر مشکلات فضای کسب و کار تصریح کرد: علاوه بر نرخ‌های مالیاتی که خود از معضلات پیش‌روی بهبود فضای کسب و کار هستند می‌توان به این مساله نیز اشاره کرد که سازمان تامین احتماعی به جای آنکه پوششی برای کارگرها و پشتوانه‌ای برای کارفرمایان باشد عامل مالیات‌گیری است. قانون کار و تامین اجتماعی هیج یک وظایف خود را به درستی انجام نمی‌دهند. قانون کار پتکی سر کارفرمان بوده و به طور خیلی جدی به ضرر کارفرما است. همچنین این قانون کار ضد کارگر و از سویی موجب کاهش بهره‌وری است. عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی بیان کرد: هرچند عمده‌ترین مانع دست و پا گیر در فضای کسب و کار نرخ‌های مالیاتی است اما علاوه بر این به شدت نیاز است تا سیستم جایگزین تصمیم‌گیری فردی شود. در بسیاری از کشورهای جهان سومی نظام مالیاتی کارآمدتری نسبت به کشور ما وجود دارد. باید آن‌ها را بررسی کرده و از تجربیات دیگر کشورها استفاده کنیم. در کنار اشکالات ساختاری که در اقتصاد کشور وجود دارد، بهره‌وری و بازده بخش صنعت در ایران تنها 6 درصد بوده و بازده بخش ساختمان 300 تا 400 درصد است. سرمایه‌گذاری‌ها و منابع چطور به بخش صنعت خواهد رسید؟ علت این بازده پایین را می‌توان پایین بودن بهره‌وری عوامل کار و سرمایه انسانی دانست.