{{weatherData.name}} {{weatherData.weather.main}} C {{weatherData.main.temp}}
کد خبر 366074

در هفته‌های اخیر روزی نیست که چندین گزارش مختلف درباره ارزهای مجازی و تولید آن در رسانه‌ها منتشر نشود. دراین مدت رسانه‌ها و کارشناسان از زوایای مختلفی موضوع رمزینه ارزها را مورد بررسی قرار دادند.

 اما در آن‌سوی ماجرا نهادهای دولتی و حاکمیتی واکنش‌های متفاوتی از خود نشان دادند. برخی مانند مسئولان وزارت صنعت از آن به شرط قانونی شدن استقبال کردند و برخی دیگر همانند بانک مرکزی اعلام کردند که فعالیت در ارزهای مجازی چه خرید و فروش چه تولید و استخراج ممنوع بوده و تنها در انحصار بانک مرکزی قرار دارد. طبق اعلام رئیس کل بانک مرکزی استخراج ارزهای مجازی هم‌اکنون در کمیسیون اقتصادی دولت در حال بررسی است.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایران، دراین زمینه میثم رادپور کارشناس ارشد اقتصادی و آگاه نسبت به تحولات بازار ارز  آثار توسعه صنعت ماینینگ و نحوه تصمیم‌گیری کلان درباره آن در کشور را تشریح کرد.

چند سالی از ورود ارزهای مجازی به اقتصاد جهان می‌گذرد، هم‌اکنون رمزینه ارزها چه جایگاهی پیدا کرده‌اند؟

با گسترش ارزهای مجازی در سال‌های اخیر این نوع ارزها بتدریج جای خود را به‌عنوان پول در جهان بازمی‌کند. «پول» سه وظیفه اصلی شامل واحد ارزشگذاری، حفظ ارزش دارایی و وسیله مبادله را برعهده دارد و هر وسیله‌ای که یکی از این ویژگی‌ها را داشته باشد به پول نزدیک می‌شود. این درحالی است که هم‌اکنون ارزهای مجازی دو ویژگی حفظ دارایی و وسیله مبادله را پیدا کرده‌اند.

یعنی می‌توان از آن به نفع اقتصاد ایران بهره برد؟

باید به ارزهای مجازی به‌عنوان یک فرصت تازه نگاه کرد. هم‌اکنون نوک پیکان تحریم را محدودیت در مبادلات بانکی تشکیل می‌دهد و با ارزهای مجازی که هیچ ارتباطی با شبکه بانکی مرسوم ندارد می‌توان این بخش از تحریم‌ها را بی‌اثرکرد.

 با توجه به ماهیت ارزهای مجازی امکان نظارت بر آن وجود دارد؟

 با توجه به نوع و ساختار ارزهای مجازی که بر بسترهای فناورانه قرار دارند هم ایجاد بسترهای قانونی برای آن دشوار است و هم نظارت و برخورد با فعالان این حوزه بسیار دشوار است. نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که هم‌اکنون تعدادی از نهادها در زمینه استخراج ارزهای مجازی فعال هستند، ولی آیا امکان نظارت بر آنها وجود دارد؟

گفته می‌شود که استخراج این نوع ارزها برق زیادی مصرف می‌کند، آیا با این حال صرفه اقتصادی دارد؟

یکی از ایرادهایی که به تولید و استخراج ارزهای مجازی وارد می‌شود، مصرف بالای برق آن است. این درحالی است که اکثر نیروگاه‌های ما گازی است و در گاز هم محدودیتی نداریم. ظرفیت نیروگاهی ایران نزدیک به 80 هزار مگاوات است که این ظرفیت تا حدودی در تابستان به طور کامل استفاده می‌شود ولی در فصول سرد سال بخش عمده‌ای از ظرفیت نیروگاهی خالی می‌ماند. به اعتقاد من حتی اگرنیروگاه‌ها در فصول کم مصرف هم برق تولید کنند و با قیمت پایین بفروشند صرفه اقتصادی دارد. این درحالی است که استخراج ارزهای مجازی سهم ناچیزی از کل مصرف برق دارند. هم‌اکنون بخش خصوصی حاضر است برق مورد نیاز برای استخراج ارزهای مجازی را با احداث نیروگاه‌های کوچک خود تأمین کند.

تولید این نوع ارزها چه صرفه اقتصادی دارد؟

علاوه بر دور زدن تحریم بانکی که به آن اشاره شد، مهم‌ترین مزیت ارزهای مجازی ارزآوری آنهاست که در شرایط تحریم می‌تواند کمک زیادی به ما کند. در آینده نه چندان دور ممکن است که ارزهای مجازی در بخش عمده‌ای از مبادلات جای خود را بازکند. همچنین استخراج ارزهای مجازی می‌تواند حتی روی رکود هم تأثیر مثبت بگذارد، ضمن اینکه اشتغالزایی بالایی هم دارد.در یک کلام، مزیت‌های ارزمجازی را نادیده نگیریم. با گسترش فعالیت دراین زمینه، بسیاری از صنایع مرتبط مانند صنعت برق و تجهیزات جانبی آن، صنعت تجهیزات سرمایشی، لوله و کانال و ساخت سوله با رشد استخراج ارزهای مجازی رونق می‌گیرد.

به‌ اشتغالزایی بالای ماینینگ اشاره کردید. این صنعت چقدر قادر به ایجاد اشتغال است؟

براساس برآوردهای صورت گرفته استخراج ارزهای مجازی به ازای مصرف هر مگاوات برق 6 تا 7 شغل ایجاد می‌کند. این درحالی است که بسیاری از صنایع بزرگ مانند پتروشیمی و فولاد این قابلیت را ندارد و اشتغالزایی آنها کم‌تر است.

ارسال نظر