{{weatherData.name}} {{weatherData.weather.main}} C {{weatherData.main.temp}}
کد خبر 195914

وقتی کل موجودیت و اثرگذاری خانه سینما در جشن خانه سینما خلاصه می‌شود، چرا باید سعید سهیلی که شاهد دود شدن سرمایه اش است، کارت عضویت خانه سینما را مقابل دوربین به آتش نکشد و از بی عملی خانه سینما بدین شکل انتقادات عملی نداشته باشد؟

انتشار سریع و غیرمنتظره نسخه نمایش خانگی «گشت 2» همزمان با استمرار اکران این فیلم سینمایی برای کاهش لطمه به حقوق این فیلم سینمایی و بی‌عملی متقابل خانه سینما با وجود نقدهای شدید سینماگران، این پرسش را پیش آورده که آیا خانه سینما کارکرد گذشته‌اش را از دست داده است؟

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از تابناک؛ لو رفتن نسخه بازبینی بازرگانی فیلم «گشت 2» در آستانه 20 میلیارد تومانی شدن فروش این فیلم سینمایی، حواشی فراوانی در روزهای اخیر در پی داشت و تازه ترین این واکنش‌ها، انتشار نسخه شبکه نمایش خانگی «گشت 2» علی رغم استمرار اکران این فیلم سینمایی بود؛ اتفاقی کم سابقه در سینمای ایران که ریسک فیلمسازی در کشورمان را افزایش می‌دهد.

این اتفاق غیرمنتظره منجر به افزایش توجهات به نقش خانه سینما در جایگاه نهادی صنفی سینمای ایران بود. خانه سینما در سال‌های پیشین به مرور از وظایف صنفی‌اش تهی شده و اکنون بیشتر جنبه لابی گری در سینمای ایران دارد. در سال‌های پیشین یکی از انتظارات، کوشش خانه سینما برای امور پایه صنفی نظیر بیمه و حمایت از سینماگران از کار افتاده بود اما مدیران این مجموعه هیچ گاه حرکت موثری در این زمینه نداشتند و عملاً از زیر بار این مسئولیت شانه خالی کردند.

با توسعه سینمای دیجیتال و بی‌کاری طیف وسیعی از سینماگران فاقد شناخت از صنعت مدرن سینما، گروهی وسیعی از نسل تازه سینماگران مسلط به سینمای دیجیتال وارد عرصه شدند. شمار قابل توجهی از انجمن‌های صنفی تخصصی خانه سینما نه حاضر به پذیرش نسل تازه سینماگران شدند و نه برنامه‌ای برای آموزش و بروزرسانی نسل پیشکسوت سینمای ایران در دستور کار قرار دادند.

بدین ترتیب خانه سینما که می‌بایست، چتر همه سینماگران باشد، با عدم عضویت چند هزار سینماگر جوان مواجه شد و به طور کامل اهالی سینما را پوشش نمی‌داد و در عین حال طیف وسیعی از اعضای خانه سینما نیز فاقد توانمندی‌های مورد نیاز در سینمای دیجیتال هستند که به واسطه آنکه حساس می‌کنند ورود نسل تازه بیش از پیش جاهای آنها را تنگ می‌کنند، مانع از عضوگیری یک نهاد صنفی می‌شوند!

در چنین شرایطی، انتظار می‌رفت خانه سینما لااقل به عنوان مدافع حرمت اهالی سینما عمل نماید اما در فقره‌های متعدد خانه سینما سکوت کرده و صرفاً در یک مورد بیانیه‌ای محتطانه در انتقاد از توهین یک نشریه به اهالی سینما منتشر کرد. در همین ماجرای اخیر که یکی از دولتمردان گفته بود: «اگر این کاندیدای مورد نظر به من پیام می‌داد، من چند هنرمند برایش می‌فرستادم»، خانه سینما در میان انتقادها سکوت کرد و در نهایت پس از عذرخواهی آن مسئول دولت، از آن مسئول بابت عذرخواهی تشکر کرد!

البته آن مسئول حرف چندان بی ربطی نیز نزده و در همین ماجرای «گشت 2»، حمید فرخ نژاد در مواضع گیری صریحی که داشته، تاکید کرده خانه سینما با او تماس گرفته تا در یکی از برنامه هایی که یکی از مسئولان قصد افتتاحش را دارد حضور یابد و به او گفته اند که به چند چهره برای این برنامه احتیاج دارند. فرج نژاد تاکید کرده که خانه سینما به هنرمندان به چشم زینت المجلس نگاه می‌کند و این حقیقت تلخی است که امروز بیش از پیش نمایان شده است.

وقتی کل موجودیت و اثرگذاری خانه سینما در جشن خانه سینما خلاصه می‌شود، چرا باید سعید سهیلی که شاهد دود شدن سرمایه اش است، کارت عضویت خانه سینما را مقابل دوربین به آتش نکشد و از بی عملی خانه سینما بدین شکل انتقادات عملی نداشته باشد؟ 

ارسال نظر