{{weatherData.name}} {{weatherData.weather.main}} C {{weatherData.main.temp}}
کد خبر 359161

شنونده بودن کار آسانی نیست. منظور از شنونده بودن این نیست که فقط گوش‌مان صدای حرف‌زدن دیگران را بشنود. چون در این صورت اکثر افراد به صورت ذاتی از ابتدا توانایی شنیدن دارند. درحالی‌که شنونده‌بودن چیزی فراتر از قدرت شنوایی است.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از آرمان،  شنونده‌بودن نوعی توجه و احترام به گوینده را همراه دارد. از این رو افرادی که شنونده خوبی هستند بین دیگران از محبوبیت برخوردارند و در جمع دوستان و آشنایان در هر فضایی که باشند، عزیز هستند.

هوش و حواس‌تان همینجا باشد

وقتی مخاطب فردی هستید و طرف گفت‌و‌گو قرار می‌گیرید، به ذهن‌تان اجازه چرخیدن در فضایی غیر از موقعیت کنونی‌تان را ندهید. برای این کار لازم است همه مشکلات شخصی‌تان را در مدت زمان مکالمه فراموش کنید. پیام‌های تلفن همراه‌تان را چک نکنید. به شبکه‌های مجازی سرک نکشید. به کارهای ناتمامی که دارید فکر نکنید. به محتوای آخرین کتابی که خوانده اید هم فکر نکنید. از پرداختن به مواردی از این قبیل که منجر به غفلت از صحبت‌های گوینده می‌شود، جدا پرهیز کنید.

پیشاپیش به جواب فکر نکنید

یکی از بدیهی‌ترین واکنش‌های ما وقتی که مورد صحبت با فردی قرار می‌گیریم، این است که به جای شنیدن حرف‌های او و به جای درک جملاتی که استفاده می‌کند، به این فکر می‌کنیم که وقتی حرف‌اش را زد، چه جوابی بدهیم. در این صورت بخش زیادی از صحبت‌های گوینده را از دست می‌دهیم. بهتر است قبل از انجام هرکاری و قبل از آماده کردن جواب، حواس‌مان را به افکار گوینده بدهیم. حتی اگر با موضوعی که درباره آن صحبت می‌کند مخالف هستیم، جایز نیست که پیش از پایان حرف‌هایش به فکر جواب باشیم.

بی‌حرکت نمانیم

درست است که می‌گوییم شنونده باید شش دانگ حواسش را به گوینده بدهد؛ اما این هرگز به معنای خنثی و بی‌حرکت ماندن نیست. شنونده خوب باید با استفاده از اشاره‌های غیر کلامی مثل تکان‌دادن سر به نشانه تایید یا رد کلام گوینده، لبخند زدن و تغییر حالت چشم‌ها، به گوینده نشان دهد که حرف‌هایش را می‌شنود. اشاره‌های غیرکلامی در واقع توجه و هوشیاری شنونده را نمایان می‌کنند.

تا صحبت گوینده تمام نشده، حرف نزنیم

هیچ گوینده‌ای از اینکه به اصطلاح فردی وسط حرف‌هایش بپرد، خوشش نمی‌آید. از ادب هم به دور است که وقتی فردی صحبت می‌کند، گفته‌هایش را ناتمام بگذاریم و حرف خودمان را بزنیم. بنابراین بهتر آن است که وقتی احساس کردید حرف‌های گوینده فعلا تمام شده و مکث طولانی کرده است، بعد از چند ثانیه سرتان را تکان بدهید که یعنی حرف‌های گوینده را شنیده‌اید و سپس صحبت کنید. چنین مکالمه‌ای حتی اگر گوینده و شنونده درباره موضوع مورد نظر اتفاق نظر نداشته باشند هم، مثبت خواهد بود.

جمع‌بندی

این چند راهکار به شما کمک می‌کند که شنونده خوب و محبوبی باشید. البته گاهی در صحبت‌های دوستانه، وقتی چند نفر بعد از مدت‌ها همدیگر را می‌بینند، ممکن است چند مورد از این راهکارها مورد توجه واقع نشود و پیآمد منفی هم در پیش نداشته باشد. اما رعایت این راهکارها در مکالمات دو نفره و زمانی که بین گوینده و شنونده صمیمیت زیادی وجود ندارد به شدت توصیه می‌شود.

ارسال نظر