کد خبر 263828
A

وزیر تعاون،کار و رفاه اجتماعی در یاداشتی عنوان کرد: من به این موضوع فکر می‌کنم که ما اگر گفت‌وگوی بزرگ اجتماعی بر سر مسائل مهم اجتماعی نداشته باشیم سال‌های سختی خواهیم داشت، ما باید نجواهای گم شده اجتماعی در صداهای مهیب سیاست را بشنویم و با هم، هم آوا شویم.

به گزارش اقتصاد آنلاین ، در یاداشت علی ربیعی به بهانه مزد ۱۳۹۷ آمده است: شورای عالی کار برای من یکی از مهم ترین جلساتی است که در طول سال های وزارتم در آن شرکت می‌کنم. تصمیمات این شورا بر زندگی اکثر ایرانیان تاثیرات بسزایی دارد. علاوه بر کارگران بخش غیردولتی، بازنشستگان و خانواده مستمری بگیران نیز با آن مرتبط هستند. در کنار این اهمیت، تجارب شخصی خودم در جوانی به عنوان چانه زن و مذاکره کننده کارگری، همواره به من یادآور می شود که طبقه اجتماعی و خاستگاه خود را هیچ گاه فراموش نکنم.

بر اساس این تجارب،   دنبال کردن سیاست "پیشی گرفتن مزد بر تورم"، یکی از اصلی ترین اهدافی است که در این سال ها دنبال کرده ام. در طول سال های گذشته کارگران و بازنشستگان به طور ملموسی قدرت خریدشان کاهش پیدا کرده است. امکان افزایش یکباره قدرت خرید و جبران کاستی ها در جریان اقتصاد کشور امکان پذیر نبود بر این مبنا سیاستی را در پیش گرفتیم که به صورت تدریجی، پایه های مناسبی برای قدرت خرید ایجاد کنیم.

پایین بودن قدرت خرید کارگران از چند جنبه برای ما حائز اهمیت است. از جنبه اقتصادی، اگر قدرت خرید کارگران افزایش پیدا کند، آنها به عنوان بزرگترین گروه اجتماعی، به سمت مصرف کالای ایرانی روی می آورند و در چرخه ای طبیعی کارفرماها هم از این روند منتفع می شوند. بر اساس تجارب شخصی ام، رضایت از کار، عامل بی بدیلی در افزایش بهره وری است. علاوه بر این، افزایش قدرت خرید یک تصمیم اخلاقی نیز است وقتی قدرت خرید پایین باشد خانواده ها با دشواری زندگی می کنند که منجر به مشکلات و مسائل خانوادگی می شود. فارغ از جنبه های مزدی، مهمترین نکته تفاهم امروز را این نکته می دانم که افزایش حقوق بیش از  ۱۳۰ درصدی نسبت به تورم، محصول یک گفت‌وگوی اجتماعی است. وقتی از موضوعی که بزرگترین تعارض منافع را تشکیل می دهد، با گفت‌وگو و چانه زنی می شود فارغ از تامین منافع صددرصدی به نقطه مشترک رسید، من فکر می کنم با مداومت می‌توان با گروه‌ها و جناح ها بر سر منافع مشترک مهم اجتماعی نیزبه تفاهم رسید.

من امروز بعد از این تصمیم فکر می کردم که چه قدر خوب است که ما در کشور بتوانیم "گفت‌وگوی اجتماعی برای حل مسائل ایران امروز" را سامان بدهیم. در جلسات، حدود ۱۳۰ ساعت برای این گفت‌وگوها اختصاص یافت و با اینکه کارگران و کارفرمایان هیچ کدام به مطلوب صددرصدی خود نرسیدند ولی امضایشان را پای این تفاهم نهادند. ما باید الگوی گفت‌وگوی جامعه کارگری و کارفرمایی را برای حل سایر معضلات و چالش ها در مسائل اجتماعی و سیاسی به کار بگیریم. من به این موضوع فکر می‌کنم که ما اگر گفت‌وگوی بزرگ اجتماعی بر سر مسائل مهم اجتماعی نداشته باشیم، سال های سختی خواهیم داشت، ما باید نجواهای گم شده اجتماعی در صداهای مهیب سیاست را بشنویم و با هم، هم آوا شویم.

اخبار مرتبط

ارسال نظر

عناوین بیشتر